چو دریابند در یابند

گفتی تو که من رها کن او را دریاب
بیگانه ز خود یگانه رو را دریاب

مستانه شو از شراب جانان کین آب
خوردی تو الست آن سبو را دریاب



سرایش : 28 اسفند 1388
نـگـارش : 5 تیر 1389

غیر رویش روی دیگر کس نبینم

تویی در جان و تن من گشت فانی
که این بودن حجاب است و تو جانی

همی گویند کم کن شطح و طامات
ندانند این همه میرد تو مانی



سرایش : 22 فروردین 1389
نـگـارش : 31 اردیبهشت 1389

تویی تو

گهی لیلا و گه سعدی تویی تو
به هر جا ذکر عشق آنجا تویی تو

نظر هر سو کنم رویت هویداست
که اندر دیده شیدا تویی تو



سرایش : 2 اسفند 1388
نـگـارش : 4 اردیبهشت 1389

خوش باد بزم یاران

بگذار در بهاران خوش باد بزم یاران
خود گفت صد هزاران خوش باد بزم یاران

خوشتر که دیده بزمی رقصان شو ار نه خصمی
گوید سماع کاران خوش باد بزم یاران

پس هرچه داد جامی می نوش تا تمامی
بر وصل امیدواران خوش باد بزم یاران

کان آب روشن است او آرام و مأمن است او
در دیر بی قراران خوش باد بزم یاران

گوید که چشم من شو ببریده سر ز تن شو
بی دار سر به داران خوش باد بزم یاران

جز او مبین تو رویی وز غیر گفت و گویی
هالک نه چون نگاران خوش باد بزم یاران

بر بی بصر نهان شد لیکن به ره عیان شد
می باش ره سپاران خوش باد بزم یاران

ره بی دلیل هرگز گفتم کنایه موجز
گم گشته صد سواران خوش باد بزم یاران

چون جان به او سپردی وان جام باده خوردی
برخوان چو دوست داران خوش باد بزم یاران

بشنیدم آن یگانه گفت این سخن شبانه
خوش باد بزم یاران خوش باد بزم یاران



سرایش : 20 اسفند 1388
نـگـارش : 22 فروردین 1389

شام عرس شادخواران شاد باد

مرا گویند کم کن ذکر مستی
ندانم خامشی کان می تو هستی

نه از من ماند نامی نی نشانی
چو جام ام دادی و در جان نشستی



سرایش : 21 اسفند 1388
نـگـارش : 11 فروردین 1389

حدیث ما و او شوق است و حاجت

چون عاشق ما بود خلقنا خلقا
خود گنج نهان بود عیان شد بر ما

گفتند که عاشقی چه سان است بگو
گفتیم کنایتی نگنجیم اینجا



سرایش : 30 دی 1388
نـگـارش : 25 اسفند 1388

گفت و خوش گفت

گویند که می حرام الا با دوست
ساقی چو پیاله داد خود واجب اوست

کی فهم کنند منکران این معنی
خود مست شو این ببین که هرجا آن روست



سرایش : 9 بهمن 1388
نـگـارش : 3 اسفند 1388

مستانه شو

ما بر سر بازار جهان گردیدیم
خوشتر ز شراب کی متاعی دیدیم

گفتند که سرّ باده ساقی داند
زان روز غلامی تو خوش بگزیدیم



سرایش : 9 بهمن 1388
نـگـارش : 18 بهمن 1388

کجا دانند حال ما

گفتند که تدبیر کن او یقدر لک
چون دید نیاز حاضر آید بی شک

نالیدم و زار ذکر ساقی گفتم
جانا تو بگو بگو کجایی اینک



سرایش : 28 اردیبهشت 1388
نـگـارش : 30 دی 1388

فراق

از گندم ما به عاقلان نانی ده
چون مست شدند میل جانانی ده

حیران چو شوند سر برآرند از خاک
پس درد فراق و زهر هجرانی ده



سرایش : 2 مهر 1388
نـگـارش : 29 آذر 1388

شوق

ای صبح بیا که جان برآمد از شوق
آرام و قرار دل سرآمد از شوق

فرهاد ز شوق تیشه می‌زد بر کوه
کان رنج و عذاب خوشتر آمد از شوق



سرایش : 23 مهر 1388
نـگـارش : 2 آذر 1388

نقش خیال

در طالع ما جام شراب و رخ یار است
گویی همه یک جلوه از آن نیک‌عذار است

عالم همه در گردش و ما مست جمالیم
خوبان به کناری که کنون یار کنار است

رقصان شو و جامی بده زان شربت جاوید
ساقی بده آبی که دلم شعله نار است

پروانه و شمع و می و ساقی همه یک شد
وین جمله تو یک دان که به‌صورت چو چهار است

تنهایی و حیرانی ام از روز ازل بود
کین جان و دل از پرسش او بی‌خود و زار است

او رفت و ز هجران به دلم تیر بسی زد
خامش بدم این جوشش‌ام از زخمه تار است

شمس و قمر از شعر تو یکتا به فغانند
بر مرکب عشقیم و جهان جمله سوار است



سرایش : 12 تیر 1387
نگارش : 29 آبان 1388

آب حیات

ناگاه شبم ز نور او روشن شد
وین ره به یکی اشاره زو ایمن شد

در نار هلاک بودم از خود غافل
زان آب حیات آتشم گلشن شد



سرایش : 25 شهریور 1388
نـگـارش : 24 آبان 1388

کرشمه

گفتم غم دل به غمزه ای غم بربود
صد عقده به عشوه ای تو گویی بگشود

یک دم بنمود باغ رضوان دیدیم
کانجا می و جام و باده گردان او بود



سرایش : 2 مهر 1388
نـگـارش : 9 آبان 1388